Belevenissen na vertrek uit Rotorua

Ha lezers,

Eergisteren is me echt iets heel bijzonders overkomen! Na Rotorua had ik het plan opgevat om naar Taupo te liften, zo'n 80 km naar het zuiden. Tijdens het liften liep ik langs de hoofdweg, richting Rotorua, toen iemand hoorde roepen bij een tankstation. Het bleek dat de man die me riep me al eerder had zien lopen en me wilde meenemen. Hij bleek met zijn vrouw net op kraambezoek te zijn geweest bij zijn dochter en onderweg vertelde hij honderduit over alles waar we langs kwamen. Echt super, de meeste Kiwi's die ik tot nu toe ben tegen gekomen zijn erg trots op hun land en beginnen vaak uit zichzelf van alles te vertellen en me allerlei plaatsen aan te raden waar ik zeker een kijkje moet gaan nemen. Ik heb de Lonely Planet haast voor niets meegenomen!

Maar nu komt het, op een gegeven moment vertelde de man dat hij wel vaker buitenlandse lifters oppikte en als ze zin hadden, onderdak bood in z'n eigen huis. Hij vertelde dat hij en z'n vrouw het heel gezellig vonden als er vreemdelingen over de vloer kwamen, zo ontmoetten ze nog eens andere mensen! Hij bood me aan dat ik, desnoods voor een week, bij hen kon overnachten, als ik verder voor mezelf zou zorgen. Al met al waren de man en zijn vrouw me heel betrouwbaar overgekomen en dus ben ik met hen naar hun eigen huis gereden! Ik was wel even lichtelijk verbijsterd, dit was het zoveelste voorbeeld van de gastvrijheid van de mensen hier, echt heel gaaf. Ze woonden in Taupo zelf, aan de noordelijke over van lake Taupo. Ik ben hier gelijk een kijkje gaan nemen en had een prachtig uitzicht over het meer en de vulkanen van Tongariro National Park erachter. Een prachtplek!

de volgende dag wilden hij en zijn vrouw naar een huis gaan kijken aan de andere kant van de bergen en ze boodden aan mij mee te nemen en me het een en ander onderweg te laten zien van het National Park. Dat liet ik me geen twee keer zeggen en na een rit rond Lake Taupo hadden we de meest prachtige uitzichten over toendra-achtige vlakten op de drie vulkanen van het National Park. Ontzettend bijzonder om te zien hoe de met sneeuw bedekte vulkanen hier zo uit het landschap oprijzen tot zo'n dan 2800 m. We zijn nog naar een skidorp gereden op 1600 m., op de helling van Mount Ruhapehu. Vandaar hadden we supermooie uitzicht op de andere vulkanen, de vlakten en meren eromheen en zelfs op Mount Egmont, een andere grote vulkaan in Nieuw Zeeland, wel 100 km. naar het westen.

En toen gebeurde er iets wat ik echt nooit had verwacht: ze hadden al heel lang het plan om een rondvlucht over de vulkanen te gaan maken, het weer was die dag superhelder, dus ze besloten maar gelijk de daad bij het woord te voegen. En tot mijn verbijstering vroegen ze mij ook mee en boodden ze aan voor mij te betalen... Dat vond ik echt zo gaaf, dat mensen die ik nog geen dag kende zoiets voor me wilden doen. Ze deden het echt voor hun plezier, zeiden ze, dus ik hoefde me niet opgelaten oid te voelen. Dus ik ben met hen in het vliegtuig gestapt en heb een van de bijzonderste momenten van mn leven beleefd: ik heb over en om de kegel van Mount Doom gevlogen, over lavavlakten, bizarre uitzichten op Mount Ruhapehu en vulkanische meren ertussenin. Het ging allemaal heel snel, ik heb de hele tijd geprobeerd foto's te schieten en tegelijk in me op te nemen wat ik allemaal zag, ongelooflijk... Toen we weer op de grond stonden heb ik de hele middag nodig gehad om de ervaring te verwerken, het was bijna onwerkelijk dat ik kort daarvoor nog in een vliegtuig had gezeten, een soort van droom.

Wat verder nog heel bijzonder is, is dat mijn gastheer een soort deeltijd-gevangenis predikant blijkt te zijn en dat hij samen met zijn vrouw de gevangenen ondersteunt en zo probeert het feit dat hij en zijn vrouw christen zijn, in praktijk te brengen. Ik ga zondag ook met hen mee naar hun kerk hier in Taupo, ik ben echt benieuwd hoe het er daar aan toe zal gaan.
Ik voel me nu al thuis hier, de manier waarop deze mensen met me omgaan is heel natuurlijk, ze laten me m'n eigen gang gaan en dringen niets op, echt super.

Ik ben echt dankbaar dat de dingen hier in Nieuw zeeland zo kunnen lopen. Steeds is het weer een verrassing wat er gaat komen en steeds sta ik weer versteld van de gastvrijheid van de mensen in dit land en de manier waarop mensen hier tegen het leven aankijken. Ik leer en geniet er in elk geval enorm van!

Hartelijke groet uit het prachtige Nieuw Zeeland,

Sytze