Update vanuit Rotorua

Ha iedereen!

Hier weer een update vanuit Down-Under.

Na mijn verblijf bij de familie van Tonder ben ik op vrijdag 6 oktober met Marlene Van Tonder meegereden naar Rotorua, zo'n 250 km. naar het Zuidoosten.

Bij aankomst op het kamp voelde ik me gelijk thuis. de sfeer was heel gemoedelijk en veel mensen begonnen uit zichzelf een praatje met me. Ik voelde me gelijk op mn gemak. Ik heb dan ook veel nieuwe mensen leren kennen en veel mensen hebben me ook uitgenodigd een keer bij hen langs te komen, super!
We hebben verder nog gezwommen in een beek die naar zwavel rook en werd verwarmd door aardwarmte, heerlijk (vooral na de ijskoude nacht ervoor, het ijs stond toen op de auto's!)
Al met al een tof weekend!

Zondagmiddag ben ik door Marlene Van Tonder afgezet bij een backpackershostel in Rotorua, waar ik totaal 4 nachten ben gebeleven. Rotorua is gelegen aan aan een meer, in de ingezakte krater van een lang geleden uitgebarsten vulkaan. Het gebied hier is vulkanisch zeer actief, overal in de stad stijgen stoomwolken op, en er is een park met bubbelende modderpoelen en hete vijvers, waar de damp vanaf slaat. Ook hangt er in de hele stad een sterke zwavellucht.

Op maandag ben ik naar Sulphurbay geweest, een baai van Lake Rotorua, met uitgestrekte zwavelvlakten, sterke zwavelluchten en pruttelende modderpoelen, heel bijzonder!

Dinsdag heb ik een fietstocht gemaakt rondom een aantal prachtige, vulkanische meren in de buurt. Deze meren zijn gevormd door vulkaanuitbarstingen. Ik had uitzicht op een in 1886 uitgebarsten vulkaan, de Tarawera, 1100 m. hoog. Een surrealistisch gezicht!

Woensdag ben ik naar Wai-O-Tapu, een geothermisch park 30 km. verderop gelift, met een Samoaanse familie. Dat park is echt bizar, met rokende kraters, gifgroende meren, zwavelterrassen en kokende beken, een heel indrukwekkende ervaring.

Hier in het backpackershostel heb ik ook een goede tijd gehad. Iedereen is hier erg open en in voor een praatje, ik heb een aantal keer samen gegeten met Duitse backpackers, heel gezellig. Het maffe is dat ik in het hostel haast meer Duits praat dan Engels, goed voor m'n talen!
Ik ben echt blij dat het zo makkelijk is om zo contacten te leggen, ik hoef me hier in elk geval niet eenzaam te voelen.

Vandaag (donderdag 12 oktober) ga ik naar Taupo, gelegen aan het grootste meer van Nieuw Zeeland, middenin het Noordereiland, met uitzicht op besneeuwde vulkanen. Daar wil ik ook nog een dagtocht doorheen maken. Updates volgen!

Tot slot wil ik iedereen hartelijk bedanken voor jullie berichten op m'n weblog. Heel fijn om te krijgen, blijf ze vooral schrijven, ik voel me er echt door gesteund!

Hartelijke groeten aan iedereen,

Sytze