Verslag van de rondreis door Northland

Ha iedereen!

Hierbij dan de beloofde foto's van mijn tijd op de boerderij van de familie Borger en de rondreis door Northland.

De laatste keer dat ik iets om m'n weblog schreef, was in Omapere. Vanaf daar ben ik verder naar het noorden gereden, met een grote boog, omdat ik de Hokianga harbour per veerboot moest oversteken, een stuk verder landinwaarts. Het was een hele mooie rit, door de heuvels en bergen van Northland, met mooie uitzichten over de Harbour. Na de ferry heb ik Kohukohu bezocht, een voor Nieuw Zeelandse begrippen oude historische plek en voormalig centrum van de Kauri houthandel. Ik heb ontdekt dat twintig houten huizen bij elkaar van een jaar of honderd oud, in Nieuw Zeeland al een historische hotspot wordt genoemd. Maar wanneer ik probeerde mijn europese ideeen over historische plekken opzij te zetten, was het toch best een interessant plaatsje. Vooral als ik me probeerde in te denken hoe de eerste pioniers hier geleefd moeten hebben, in een voor hen totaal vreemd land, om er een nieuw bestaan op te bouwen.

Ik ben naar Ahipara gereden, waar ik een heel leuk, gezellig hostel aantrof. Er waren veel Duitse backpackers, dus ik kon onverwacht mijn Duits nog wat bijspijkeren. Ik heb een heel gezellige avond gehad en vond het eigenlijk jammer dat ik de volgende dag alweer wegging. Maar ik wilde graag naar Cape Reinga en dan weer terug langs de oostkust, dus had mijn tijd wel nodig.

Het was een hele lange rit naar Cape Reinga, door een bijzonder verlaten gebied. Een beetje zoals ik me de Great Plains in Amerika voorstel, zo zag het er soms uit. De laatste 20 km ging over een gravelroad, daar werd het ook weer een stuk heuvelachtiger. Net voordat ik die weg opreed, kwam ik een lifter tegen, die ik mee genomen heb. Het bleek een Amerikaanse student te zijn die ook ook weg was naar Cape Reinga. Dat kwam mooi uit (er waren ook eigenlijk geen andere mogelijkheden om heen te gaan...). Samen met hem heb ik Cape Reinga bezocht en daar nog een stuk gewandeld langs de kliffen. Een prachtige plek! Van bovenaf zagen we in de diepte de golven op de rotskust beuken, heel indrukwekkend. Voor de Maori is Cape Reinga ook een speciale plek, omdat hier de geesten van overledenen het land verlaten. Er staat onderaan de kliffen en enzame boom die altijd beweegt, volgende Maori omdat de geesten door die boom richting zee gaan. Verderop in de zee is de plek waar de Tasmanzee en de Stille oceaan elkaar ontmoeten, met allerlei draaikolken en golven die tegen elkaar botsen. De Maori geloven dat de zielen in die draaikolken verdwijnen en dan in het Maori-hiernamaals terrecht komen.
We zijn nog helemaal naar beneden gelopen en zagen van dichtbij de enorme golven stukslaan op de rotsen. We waren allebei enorm onder de indruk van de natuurkrachten hier, het was dan ook erg leuk om dat samen mee te maken, in plaats van alleen.

Na Cape Reinga ben ik weer helemaal terug naar het zuiden gereden, naar de Whangaroa Harbour aan de westkust. Een prachtige, fjordachtige zeearm, met hier en daar grote rotspunten van zo'n tweehonderd meter hoog, die uit het landschap oprezen. Dit waren de overblijfselen van oude vulkanen, het binnenste, harde gedeelte, waaromheen alles weggeerodeerd was. Ik heb zo'n rotspunt beklommen en had vanaf daar een schitterend uitzicht over de harbour. Ik heb daar wel uur gezeten, ik was er echt van onder de indruk. Wat vooral ook heel speciaal was daar, waren de steeds wisselende wolkenluchten die zorgen voor heel mooie lichteffecten over de harbour. Magnifiek!

Na Wangaroa ben ik langs de kust verder gereden, met steeds geweldige uitzichten over de kust en de eilanden voor de kust. Regelmatig kwam ik langs prachtige, stille baaien, ik heb hier dan ook (heel) regelmatig gestopt om foto's te nemen, die ik helaas niet allemaal op m'n weblog kan zetten...
Ik kwam uit in Keri Keri, een klein stadje waar een Maori-vissersdorp is nagebouwd. Interessant om een indruk te krijgen van de manier waarop Maori leefden in de tijd dat de eerste pioniers zich vestigden in Nieuw Zeeland. Er was hier ook een zogenaamde Pa, een verhoogde, versterkte plek bovenop een heuvel een soort Maori-burcht. Er was namelijk in het verleden nogal wat strijd tussen Maori stammen onderling, dus om zich tegen vijanden te kunnen verdedigen werden dergelijke versterkingen gebouwd, compleet met palissaden, grachten en verdedigingssystemen. Daar is niet heel veel meer van over, maar desondanks boeiend om te bezoeken. De nacht na deze dag was de laatste dag voordat ik de auto terug zou brengen, en omdat ik toch een grote auto had, waar ik in kon slapen, besloot ik die nacht een stil weggetje ergens in het bos op te zoeken om daar te overnachten. Ik kwam uit bij de ruines van een in 1840 gebouwde, stenen, boerderij, compleet met een heel stelsel van muurtjes als erfafscheiding, helemaal verlaten. Uniek voor Nieuw Zeeland en ik vond het wel een geschikte plek om te overnachten. De volgende dag werd ik wakker van mensen die de ruines kwamen restaureren, maar ze maakten er totaal geen probleem van dat ik de auto daar had neergezet. No worries in Nieuw Zeeland!

Tenslotte heb ik nog de Bay of Islands bezocht, en Russel, de voormalige hoofdstad van Nieuw Zeeland. Bij dit stadje staat bovenop een heuvel een grote vlaggemast, die in 1840 werd opgericht als symbool van de nieuwe staat Nieuwe Zeeland. Verschillende Maori waren het niet helemaal eens met de gang van zaken destijds, dus deze vlaggemast werd door hen tot vier keer toe omgehakt. Uiteindelijk verzoenden Europeanen en Maori zich met elkaar, en als teken van die verzoening hebben Maori zelf een nieuwe boom als vlaggemast de heuvel opgesleept.

Na een intensieve week, waarin ik veel heb gezien, kwam ik weer terug in Paparoa. Het was leuk om hier terug te zijn en m'n verhaal kwijt te kunnen. De volgende dag ben ik met de vrachtwagen die nieuwe kippen had afgeleverd op de boerderij, teruggereden naar Orewa, naar de familie Van Tonder. Aankomend weekend ga ik met de jeugd van alle Reformed Curches op het Noorereiland een weekend naar Rotorua, vier uur rijden naar het zuiden. Het lijkt me heel leuk om op die manier jongeren te ontmoeten, ik heb er zin in!

Groeten uit Orewa,

Sytze